Είναι αργά ...
Κι εγώ μένω άγρυπνος ακόμα.
Οί σκέψεις διαδέχεται ή μία
τήν άλλη συνωστισμός μεγάλος
μέσα στό μυαλό μου !
Μά ένα είναι τό ερώτημα καί
την καρδιά μου πνίγει :
Εσύ ! Τί έγινες εσύ ;
Πού χάθηκες στούς πέντε
ανέμους εσύ αγαπημένη μου !
Καί εγώ δέν έπαψα στιγμή νά
κατηγορώ τόν εαυτό μου καί νά
τού ρίχνω πάντα τήν ευθύνη γιατί;
Γιατί χάθηκες απ'τήν ζωή μου .
Χρόνια τώρα πνιγμένος στις
σκέψεις ζώντας τήν μοναχικότητα.
Δέν έπαψα στιγμή νά περιμένω
τον γυρισμό σου !
Ά ! Νά, κάποιος μού χτυπάει μεσ'τά
μεσάνυχτα τήν πόρτα ...
Ποιός νά είναι πού μέ θυμήθηκε;
Τέτοια ώρα !!!
Τρέχω ν'ανοίξω ....
Ήταν ό βοριάς πού χτυπούσε γιά
νά ανοίξω την πόρτα νά περάσει
μέσα ή μοναξιά μου ....
Τήν αγκαλιάσα ...Καλός γύρισες
μοναξιά μου ψέλλισα κι έπεσα
πάνω στό κρύο μου κρεβάτι...
Δημήτρης Κεραμίδας
Hamilton Ontario Canada 29/09/20
Copyrite
Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2020
ΚΑΛΟΣ ΉΡΘΕΣ ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου