Μέ αυτά τά ανθολούλουδα,
πού έχω στήν αυλή μου
στέλνω τήν καληνύχτα μου
φίλοι μου καί γνωστοί μου "
Τώρα πιά ηλεκτρονικά
τά πάντα μας διαβαίνουν,
τήν καλημέρα τους γραφτεί
κι ύστερα σωπαίνουν.
Πού είναι τό χαμόγελο
Κι αυτή ή αγκαλιά μας ;
Κρίμα πού γιά νά κλάψουμε
λείπουν τά δάκρυα μας ...
Μέ τήν αγάπη στέρεψαν
κι αυτά απ'τήν ψυχή μας
γιατί κανόνες καί δασμούς
βάλανε στήν ζωή μας "
Καί χαραμάδες έμειναν,
λίγο ήλιο νά φέρουν,
στίς πονεμένες μας καρδιές
πού τώρα υποφέρουν *
Μαζί μέ τήν αγάπη μας
μαζί μέ τά φιλιά μας,
στέγνωσαν καί τά μάτια μας
από τά δάκρυα μας *
Τού ήλιο φώς τό φωτεινό
βγαίνει απ'την ψυχή μας ...
Ν'αγωνιστούμε δυνατά
πρίν σβήσουν τήν πνοή μας*
Δημήτρης Κεραμίδας 14/10/21
Copyrite 
